ناصر مسعودی درگذشت!
ناصر مسعودی، خواننده برجسته و پیشکسوت موسیقی نواحی گیلان، پس از چند ماه مبارزه با بیماری و به علت کهولت سن، در بیمارستان آریای رشت چشم از جهان فرو بست. مراسم تشییع پیکر ناصر مسعودی روز شنبه ۸ آذرماه ساعت ۱۵ در آرامستان سلیمانداراب رشت اعلام شد و پیکر این خواننده نامآشنای موسیقی گیلان، در کنار آرامگاه میرزا کوچکخان جنگلی به خاک سپرده میشود.
ناصر مسعودی، خواننده برجسته و پیشکسوت موسیقی نواحی گیلان، پس از چند ماه مبارزه با بیماری و به علت کهولت سن، در بیمارستان آریای رشت چشم از جهان فرو بست
او در تاریخ ۵ فروردین ۱۳۱۴ در محله صیقلان رشت به دنیا آمد. در سال ۱۳۲۸، خانوادهاش به تهران مهاجرت کردند و ناصر مدتی را تحت تعلیم علیاکبرخان شهنازی گذراند. در سال ۱۳۳۴ به گیلان بازگشت و به فعالیت در رشته تئاتر پرداخت. با شروع به کار رادیو گیلان در سال ۱۳۳۶، به این رادیو پیوست و به عنوان یکی از نخستین خوانندگان آن، برنامههای خود را آغاز کرد. مسعودی در سال ۱۳۳۹ به احمد عبادی و ملوک ضرابی معرفی شد؛ این آشنایی یکی از مهمترین نقاط عطف در زندگی هنری او بود و تأثیر زیادی بر مسیر حرفهایاش گذاشت و او را به عنوان یکی از خوانندگان شناختهشده رادیو و برنامه «گلها» مطرح کرد.
در طول بیش از ۵۰ سال فعالیت هنری، او بیش از ۵۰۰ ترانه در سبکهای مختلف موسیقی به جا گذاشته است؛ از جمله بیش از ۲۰۰ آهنگ فارسی ارکسترال، سنتی و پاپ، و نزدیک به ۵۰ آواز در برنامه «گلها» (در قالبهای «برگ سبز»، «شاخه گل»، «گلهای صحرایی» و «گلهای تازه») که با همکاری بزرگان موسیقی مانند احمد عبادی، جلیل شهناز، اصغر بهاری، فرهنگ شریف، رضا ورزنده و دیگر نوازندگان بزرگ ایران تولید شده است. اما شهرت اصلی مسعودی ناشی از اجرای بیش از ۲۵۰ ترانه محلی گیلکی است که برخی از ماندگارترین آثارش را خود او ساخته است.
او در این مسیر با استادان برجستهای چون جلیل شهناز، اصغر بهاری، فرهنگ شریف، رضا ورزنده، منصور صارمی، محمد موسوی، امیرناصر افتتاح و موسیقیدانانی چون مرتضی حنانه، مهدی خالدی، فریدون ناصری، حسن یوسفزمانی، فرهاد فخرالدینی و مجید درخشانی همکاری داشته است. همچنین پیش از انقلاب، کنسرتهای متعددی برای معرفی موسیقی ایران و گیلان در کشورهای مختلف برگزار کرد.
پس از انقلاب، مسعودی با خواندن تیتراژ سریال «کوچک جنگلی» در نیمه دوم دهه ۱۳۶۰ وارد دوره جدیدی از فعالیتهای موسیقایی شد. او یکی از نخستین چهرههای موسیقی مقیم ایران بود که پس از انقلاب، کنسرتهایی در خارج از کشور برگزار کرد.
وی تا دهه ۱۳۹۰ چندین آلبوم ماندگار منتشر کرد که آلبوم «حالا چرا» با همکاری مسعود لاهیجی و مجید درخشانی در جشنواره «موسیقی ما» جایزه بهترین آلبوم موسیقی دستگاهی سال را برای او به ارمغان آورد.
نخستین کنسرت زندهیاد مسعودی پس از انقلاب اسلامی در ابتدای دهه ۸۰ در تالار وحدت و با همراهی ارکستر ملی ایران به رهبری فرهاد فخرالدینی برگزار شد. این هنرمند اصالتاً گیلانی در سال ۱۳۹۵، پس از چند دهه دوری از صحنه، برای نخستین بار در زادگاهش رشت کنسرت بزرگی برگزار کرد که با استقبال چشمگیری مواجه شد.
از مشهورترین آثار او پیش از انقلاب میتوان به «بنفشهگول»، «دیوانهام»، «الله تیتی»، «نفرین بر مستی»، «مسافر» و… اشاره کرد. همچنین آلبومهای «قلندر»، «پرچین»، «کوراشیم» و… نیز از جمله آثار او پس از انقلاب محسوب میشوند.



